ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล

ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล สหายๆคิดหรือไม่ว่าพวกเรามีชีวิตไปทำอะไร มันมีมาเพื่ออะไร วันนี้พวกเราก็เลยมาบอกว่าเพราะอะไรพวกเราจำต้องตั้งว่าชีวิตเป็นการเดินทางไกล


ตั้งแต่เล็กจนถึงโตชีวิตมนุษย์มักผ่านเรื่องราวมากไม่น้อยเลยทีเดียวที่เกิดขึ้นในชีวิตไม่ว่าจะเกิดเรื่องร้ายหรือเรื่องดีนั้นมันก็ราวกับการเดินทางไกลเพราะเหตุว่าการเดินทางไกลนั้นมันก็มีปัญหาต่อการเดินทางมีทั้งยังเรื่องร้ายเรื่องดีสำหรับเพื่อการเดินทางไกลในแต่ละครั้งวันนี้พวกเราจะมาเล่าว่าเพราะอะไรพวกเราจะต้องตั้งชื่อหัวข้อว่า “ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล” พวกเรามาเริ่มกันเลยจ้ะฮะ วันนึงพวกเราเกิดมาลืมตากว้าง มองไปมาก็ทราบว่าอยู่ในห้องคลอด ในช่วงเวลานั้นในวันที่พวกเรานั้นลืมตาวันแรกเป็นวันที่พวกเรานั้นไม่ทราบอะไรเลย แต่ว่าพอเพียงพวกเรามีชีวิตขึ้นมาพวกเราก็จะทราบได้ว่าพวกเรานั้นกำเนิดวันไหนด้วยเหตุว่าพวกเรานั้นมีการแจ้งกำเนิดในใบแจ้งกำเนิด แม้กระนั้นนั้นไม่ใช่ใจความสำคัญวันเป็นการท้าวความอะ แม้กระนั้นการมีชีวิตมีวิวัฒนาการสำหรับเพื่อการเติบโต ไม่ได้ง่ายส่วนตัวเราเลยก็เลยเทียบว่าชีวิตมันไม่ใช่การเดินทางด้วยเหตุว่า การเดินทางที่ทำให้พวกเรานั้นโต รวมทั้ง ความก้าวหน้านั้น มันคล้ายกับการเดินทางเนื่องจาก การเดินทางนั้น มีทั้งยัง พายุ แดด ลม ฝน รวมทั้ง ถนนหนทางที่ไม่ราบรื่นที่ให้พวกเรานั้นเดินทางได้สบาย ชีวิตพวกเรานั้นก็ราวกับการเดินทางไกล พวกเราก็เริ่มเริ่มเดินทางไปเรื่อยเลยไม่มั่นใจว่าในอนาคตในในภายหน้านั้นพวกเราจะเผชิญอะไรบ้าง แม้กระนั้นทุกๆครั้งที่พวกเราเดินทางนั้นพวกเรามักทิ้งการเดินทางที่พวกเราเดินทางผ่านมาไว้ด้านหลังเพื่อที่จะได้ให้พวกเรามองออกไป นั้นแหละ ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล ซึ่งการเดินทางที่พวกเราผ่านมาได้นั้นเป็นการที่พวกเราควรต้องดูตนเองเสมอแล้วก็พวกเราจำต้องดูย้อนไปด้านหลังเพื่อที่ให้ร่องที่การเดินทางของพวกเรานั้นเกิดเรื่องที่เตือนสติในวันที่พวกเราท้อ รอให้มันเป็นบทเรียนเพื่อนพ้องที่จะจำต้องรอเตือนสติตนเองที่ไม่ให้ตนเองนั้นพลาดกับบทเรียนเดิมๆหรือเดินทางในทางที่ไม่ถูกก็เสมือนการหลงทางด้วยเหตุว่าการเดินทางหรือการใช่ชีวิตนั้นก็ย่อมมีความเจ็บเสมอ มีความกลัดกลุ้ม แม้กระนั้นถ้าหากพวกเราผ่านบททดลองอันยากไปได้ ชีวิตพวกเราก็จะเริ่มโตไปอีกขั้น ยิ่งพวกเราเริ่มเดินทางได้ไกลขนาดไหนถึงแม้ว่าจะมีบททดลองยากแค่ไหนพวกเราก็จะผ่านมันไปได้ ทำให้พวกเรานั้นไม่กลัวสิ่งที่พวกเราจะพบด้านหน้าไม่ว่าพวกเรานั้นจะไม่รู้จักเลยว่าสิ่งที่พวกเราจะพบอยู่ด้านหน้านั้นมันจะยากขนาดไหน ซึ่งหากพวกเราใช้บททดลองก่อนหน้านี้ที่ผ่านมามาประยุกต์กับปัญหาที่กำลังที่จะเกิดขึ้นด้านหน้านั้นพวกเราก็จะผ่านไปได้ แล้วก็เมื่อใดหันไปดูด้านหลัง พวกเราก็จะได้รับรู้ว่าการเดินทางที่แสนไกลของพวกเรานั้นผ่านอะไรมาบ้างจากจุดเริ่มจนกระทั่งจุดที่พวกเรานั้นประสบผลสำเร็จในชีวิต

Author: Lena Miller